estetik plastik cerrahi
Yine yağmur yağıyor, yine gece… Yine İstanbul… Ve sen kollarımın arasından sıyrılıp kalkıyorsun yataktan. Nereye gidiyorsun sevgilim?
Sa estetik plastik cerrahi ce sana sarılarak uyuduğumda nefes alabiliyordum. Beni kollarına aldığında, yüzümü masumiyetinin yurduna, o kimsesiz boynuna dayadığımda, kokunu kalbimle soluduğumda… Uykun benim cennetimdi. Çünkü cennet sa estetik plastik cerrahi ce ikimizin olabildiği yerdi benim için. Ne sana aşık kadınlar, ne sevdiklerin, ne geçmişin, ne yarının…Uykunda sa estetik plastik cerrahi ce ikimiz vardık. Aşkıma dar gelen sevgi sözcüklerine ihtiyacım yoktu orada. Sana sevgimi anlatmaya, ispat etmeye ihtiyacım yoktu artık. Aşkımızın kokusuydu sana beni anlatan, sana seni anlatan…. Beni gerçekliğin o soğuk, o köpüklü dalgalarıyla yutan ve alıp alıp sen estetik plastik cerrahi n ötelere savuran hayatın dışındaki tek kaçış tünelimdi uykun.